Hvar á ég að
byrja......
Mýslutíslur hafa það
voða gott hérna í kanínubúrinu
Búrið er reyndar ekki alveg nógu
heppilegt þar sem þetta eru STÖKKmýs og þær geta því stokkið upp í
rimlana og beinustu leið út ! Við erum búin að sérpanta gler sem
Grétar ætlar að kítta saman og setja inn í búrið, þá fara þær ekki
langt. Annars erum við aðeins að gæla við þá hugmynd að hleypa
einni hérna inn í næstu íbúð og hlusta á viðbrögðin. Eeeeeeeen ætli
maður yrði nokkuð vinsæll í blokkinni eftir það
Kannski tek ég
bara eina með í matarboð til mömmu...........eða ekki
!
Þær eru voðalega sætar og litlar.
Grétar á hann Viggó (skírður í höfuðið á Viggó viðutan, ekki
yfirmanni mínum). Hann er svona “náttúrulegastur” af þeim, með
þennan týpíska músabrúna lit eins og meirihluti fólks á Íslandi er
með á hausnum (undir strípunum og litunum sko......). Hann er líka
örastur af þeim – alltaf eitthvað að vesenast og var fyrstur til að
fatta að það væri hægt að fara út um
rimlana
Gabríel á tvær mýs,
Giggó og Spotta. Giggó er svolítið kvenlegur – ljósbrúnn og fínn og
lætur eins og mamman í hópnum. Alltaf að rídekkóreita og gera fínt.
Oftast inni í húsinu og er ekkert mikið á þvælingi. Það er líka
auðveldast að halda á honum.
Spotti er
villingurinn í hópnum, er silfurgrár og sá eini sem er búinn að
bíta Gabríel (held reyndar að litlar hendur hafi haldið aðeins of
fast). Hann er mjög forvitinn og alltaf fyrsta nefið til að kíkja
út um húsið.
Prinsessuna í hópnum
á svo ég
Hún er alveg eins og Spotti á litinn og heitir Heiða.
Það er reyndar svolítið erfitt að þekkja þau í sundur – það þarf
alltaf að lyfta upp á þeim skottinu og kíkja
Ég er að vona að
það komi eitthvað kennileiti á annað hvort þeirra þegar þau stækka.
Heiða og Spotti virðast vera voða góðir vinir, svona eins og
tvíburar. Þau eru alltaf að nudda saman nefjunum og elta hvort
annað.
Eins og sést hef ég
eytt miklum tíma í að horfa á þær. Það er ótrúlegt hvað það er
gaman ! Ég er farin að taka mýsnar fram yfir sjónvarpið, þær eru
alltaf eitthvað að bralla. Eina stundina gera þær eitthvað
kjánaleg, hoppa t.d. í hringi, þá brosir maður út í annað, svo er
maður gapandi yfir því hvað þær eru klárar, t.d að fatta
rimlana og svo skellihlær maður þegar þær festast inní
klósettrúllu, fara öfugar til baka og koma púffaðar út

Næsta mál á dagskrá
er að temja þær. Það er víst ótrúlega auðvelt að kenna þeim ýmsa
hluti og venja þær við mannfólkið. Reyndar eru rotturnar enn
auðveldari þegar kemur að þessum málum en ég veit nú ekki hvað hún
elsku mamma myndi segja ef ég fengi mér eitt stykki svoleiðis

Í gær var
sorgardagur í Fögruhlíðinni. Subaruinn dró síðasta andardráttinn og
fékk sína hvíld hjá Vöku
Hann fær vonandi nýtt líf sem
varahlutur í einhverjum svakalegum kagga
En maður kemur í
manns stað eða þannig........kannski frekar hjól kemur í bílsstað ?
Við keyptum nefnilega nýtt hjól í dag. Grétar fær það verkefni að
hjóla í vinnuna þar sem hann er ekki nema 10 mínútur að því. Það er
ekki möguleiki að ég reyni eitthvað þvíumlíkt nema með
sjálfsmorðsbréf í vasanum !
Ég ætla reyndar að
athuga þann möguleika að taka meira strætó. Ég hef ekki tekið
strætó síðan í grunnskóla, þegar strætó var mitt annað heimili. Ég
gerði mjög heiðarlega tilraun í dag þar sem Grétar þurfti að nota
bílinn.
Úff......ég fæ nú
bara hroll við það að rifja þetta upp 
Ég byrjaði á að
labba út að heiman, líta til beggja hliða og sé að það er jafnlangt
í strætóskýlin beggja megin við blokkina. Ég með minn valkvíða gat
ekki með nokkru móti ákveðið í hvort strætóskýlið ég ætti að labba
(ég veit ég veit.......weird
). Tók þarna nokkur hægri vinstri
hliðarspor og gekk svo í áttina að öðru þar sem ég sá fram á að
missa af strætó ef ég herti mig ekki upp ! Jæja, strætóinn kom og
ég fór inn, bauð góðan daginn, setti peninginn í baukinn og bað um
skiptimiða. Mér fannst bílstjórinn vera heldur kaldur þar sem hann
sagði ekki neitt. Ég hélt að hann yrði svo glaður að hafa loksins
farþega í strætónum sínum (ég var ein í þessum strætó allan
tímann).
Eftir smá rúnt í
hverfinu fer hann á skiptistöðina og ég geri mig klára í að fara
út. Ekki opnast dyrnar að aftan en fólkið byrjar að streyma inn í
vagninn að framan. Ég kallaði hátt og skýrt “viltu opna að aftan” !
Ekkert svar, ég kalla aftur “viltu opna að aftan til að hleypa mér
út” ! Þegar ég sé að hann kippir sér ekkert upp við þetta fer ég að
labba á móti straumnum sem er að koma inn í vagninn. Þá heyri ég
hann tala eitthvað hrvatska mál við einn farþegann. Ok.....semsagt
ekki Íslendingur og skildi þar af leiðandi ekkert af því sem ég
sagði (útskýrði non-almennilegheitin þegar ég kom í vagninn) !
Þarna var ég orðin frekar pirruð og gaf hrvatska farþeganum gott
olnbogaskot þegar ég reyndi að ýta honum frá
hurðinni.
Í því sé ég vagninn
minn renna ÚR hlaði !
GREAT 
Ég hafði misst af
helv.... vagninum af því að maðurinn gat ekki drullast til þess að
opna hurðina að aftan ! Þetta þýddu auka 20 mínútur af gleði
!
Þegar vagninn minn
kom loksins stóð ég alveg upp að honum til að vera viss um að verða
fyrst inn, meikaði ekki meiri vitleysu. Ég fékk mér sæti hjá
afturhurðinni til þess að geta verið fljót út úr þessu gula
skrímsli. Ég settist við gluggann og setti töskuna mína í sætið við
hliðina á mér þar sem ég vildi helst fá að sitja
ein.
Set það núna í ATH listann hjá mér að
setjast næst í sæti sem er eitt !!!!
Það kom allskonar
fólk í vagninn, mér leið eins og í barnasögu þar sem alls konar
karakterar eru taldir upp. Þarna var síðhærði maðurinn í
málnlingarfötum með buxurnar girtar upp fyrir brjóst, rokkarinn með
þungarokkið í eyrunum sem ómaði um allan bílinn, pólski
dósasafnarinn með 5 poka af dósum, hrvatska konan með þunna hárið
og hrvatska dagblað, tælenska fiskvinnslukonan sem þurfti endilega
að setjast fyrir aftan mig (mér var hálf óglatt allan tímann) og
gamli maðurinn sem stóð varla í fæturna, í ósamstæðum jakkafötum og
settist hjá tælensku fiskvinnslukonunni þrátt fyrir helling af
lausum sætum 
Til þess að toppa
þetta allt kom strákur inn, svona sirka á mínum aldri. Ég sá að
hann horfði strax á mig, labbaði upp að mér, klessti nefinu á sér
svona 3 cm frá nefinu mínu og sagði (mjög andfúll) “IS THIS SEAT
RESERVED” ??? Ég fattaði að hann væri eitthvað þroskaheftur þegar
ég sá sleftaumana leka út um munnvikin hjá honum ! Ég benti honum
mjög vinsamlega á að það væru fullt lausum sætum annars
staðar í strætónum. Úff, hann var svo áhugasamur um mig að mér
hefði ekkert brugðið ef hann hefði faðmað mig
En hann fann
sér sæti hinu megin við ganginn og horfði á mig þangað til ég fór
út ! Og guð minn góður hvað ég var fegin að komast út. Ég var farin
að halda niðri í mér andanum og fékk svona *phhuuuhhh*
tilfinningu þegar ég fékk ferskt
loft.
Ég komst nú samt á
leiðarenda, 250 kalli fátækari og reynslunni ríkari

Jæja, er þetta ekki
orðinn ágætis pistill ?? Kannski heldur
langur.......
Er hætt í bili
!
Elskiði friðinn og
strjúkið kviðinn 
-rannsa-